Τρίτη 16 Ιουνίου 2015

Η κατάρα των 27 - Club 27

Πολλή καλησπέρα σας... 
Συνήθως γράφω με κάποια αφορμή, μιας και δεν είναι full-time job... Παρ'όλα αυτά, σήμερα και χωρίς ιδιαίτερη αφορμή (απλώς το ότι έτυχε να ακούσω πολύ The Doors), θα μιλήσω μαζί σας για το περίεργο παιχνίδι της μουσικής μοίρας, που θέλει κάποιους από τους καλύτερους και πιο ταλαντούχους ανθρώπους που έχουν πατήσει το πόδι τους στη Γη, να φεύγουν από αυτή μόλις στα 27 τους χρόνια.. Οι θρήσκοι κι οι προληπτικοί της παρέας μας θα μιλήσουν για κατάρα, για θείο έργο, οι λογικοί θα μιλήσουν για τυχαίο γεγονός.. Δεν παύει, όμως, όπως και να'χει, να είναι ένα παράξενο γεγονός που στοιχειώνει τον σκοτεινό κόσμο της ροκ -κυρίως- μουσικής.

Τα παραδείγματα πάρα πολλά -περίπου 50- αλλά τα 10 πιο σημαντικά εξ αυτών, κατά την προσωπική μου γνώμη, θα τα αναφέρω παρακάτω...
Μια -χρονολογική- λίστα ακόμη, λοιπόν, αυτή τη φορά λίγο πιο στενάχωρη και λίγο πιο νοσταλγική από τις άλλες..

1. Robert Johnson - Το πρώτο μεγάλο πλήγμα στο κλαμπ των 27 ήρθε με το θάνατο ενός μεγάλου μπλουζίστα, την εποχή που τα μπλουζ ήταν η "βρώμικη καρδιά" της μουσικής. Μόλις 29 ηχογραφημένα τραγούδια από έναν άνθρωπο με ταλέντο στη μουσική και στα προβλήματα. Όπως είναι φυσικό, ο θάνατός του αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα μυστήριο με πολλές ιστορίες να τον περιτριγυρίζουν. Η επικρατέστερη, εξιστορούμενη από τον τεράστιο (και προσωπικό αγαπημένο μου) Sonny Boy Williamson, αναφέρει πως ο Johnson δολοφονήθηκε από ένα δηλητηριασμένο, με στρυχνίνη, μπουκάλι ουΐσκι, "δώρο" ενός ζηλιάρη συζύγου, σε αντίποινα για το φλερτ του μουσικού με τη γυναίκα του. 27 χρόνια και 100 μέρες(16/8/1938).



2. Brian Jones - Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν σας λένε "The Rolling Stones"...? Ο Mick Jagger, άντε το πολύ και ο Keith Richards. Κι όμως, ένα από τα ιδρυτικά στελέχη και η "ψυχή" των πρώτων Stones ήταν και ο Jones. Αστείρευτος και πολυτάλαντος, ο Jones έδωσε στους Stones την αρχική μπλουζομορφή τους, μέσα από την αγάπη του για τα μπλουζ. Στη συνέχεια, άρχισε να διαφωνεί με τα υπόλοιπα στελέχη για την πορεία του γκρουπ (όπως αναφέρουν οι ίδιοι) κι άρχισε να απομονώνεται, προσπαθώντας να ξαναβρεί το μονοπάτι του. Πέθανε από πνιγμό στην πισίνα του, έχοντας καταναλώσει μεγάλη ποσότητα χαπιών. O Jones είναι μια από τις βασικές αποδείξεις του "ζήσε λίγο για να γίνεις μύθος ή ζήσε πολύ για να δεις τον εαυτό σου να πέφτει", όπως συνέβη στα μάτια πολλών με τον Mick Jagger, ο οποίος από οργισμένο νιάτο ενάντια σε όλους και όλα, κατέληξε να χρίζεται ιππότης της Αγγλετέρας (με τη Βασίλισσα να αρνείται να τον χρίσει η ίδια προσωπικά). 27 χρόνια και 125 μέρες (3/7/1969).


3. Alan Blind Owl" Wilson - Συνεχίζουμε με έναν μουσικό, μάλλον τον λιγότερο γνωστό της λίστας μου, τόσο "βαθύ", τόσο παθιασμένο, τόσο "μουσικό" με όλη τη σημασία της λέξης. Ο Wilson, ο οποίος μαζί με τη μπάντα του Canned Heart, βρέθηκε και στο ιστορικό Woodstock, ήταν ένας από τους αφανείς εργάτες για τη δυναμική επανεμφάνιση των μπλουζ συνθέσεων στη ροκ σκηνή. Ευφυής κιθαρίστας, μελαγχολικός άνθρωπος, με χαμηλή αυτοπεποίθηση, πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών, τόση που αρκετοί υποστηρίζουν πως πρόκειται για αυτοκτονία και όχι ατύχημα. 27 χρόνια και 61 μέρες (3/9/1970).



4. Jimi Hendrix - Ένας από τους 2-3 μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, ο μεγάλος κι απρόσεχτος Jimi έζησε μια πολυτάραχη ζωή, που περιελάμβανε ναρκωτικά, γυναίκες, αλκοόλ και πολύ μουσική, αγκαλιά με την κιθάρα του, την καλύτερη ερωμένη της ζωής του. Στο "αντιπολεμικό" Woodstock κατάφερε να κάνει την κιθάρα του να κλάψει -δε δυσκολευόταν και ιδιαίτερα- παίζοντας σε αυτήν τον εθνικό ύμνο της Αμερικής, "σπέρνοντας" ρίγη συγκίνησης στο, ήδη φορτισμένο, κοινό. Ειλικρινά, θεωρώ πως αν αυτό το τυπάκι δεν είχε αυτοκτονήσει-δολοφονηθεί-πεθάνει από ατύχημα (οι θεωρίες δίνουν και παίρνουν) μέσω overdose, τότε θα είχε τόσα πολλά να δώσει στον κόσμο, που ακόμη θα τρίβαμε τα μάτια μας. Από τις μεγαλύτερες απώλειες στον κόσμο της ροκ. 27 χρόνια και 295 μέρες(18/9/1970).



5.Janis Joplin - Η πρώτη πραγματική "rock mama" της μουσικής βιομηχανίας, η μεγάλη ιέρεια της ροκ μουσικής, η Τζάνις με την αδάμαστη φωνή και το σεξουαλικό μαγνητισμό που παγίδευε κάθε άνθρωπο που είχε την τύχη να την ακούσει και να τη δει. "Στη σκηνή, κάνω έρωτα με 25.000 διαφορετικούς ανθρώπους.. Και μετά γυρνώ σπίτι, μόνη μου." είχε πει για την σκηνική της παρουσία και τη σχέση της με τον κόσμο.. Θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά "δύκολο" στο να μου αρέσει κάποια γυναικεία φωνή πάρα πολύ, αλλά μπροστά στη φωνή της Joplin νιώθω πως, ότι λόγια κι αν χρησιμοποιηθούν, θα την αδικήσουν. Πως είναι δυνατόν αυτή η φωνή, αυτή η μαγεία να βγαίνει από ένα 25χρονο κορίτσι..? Κι όμως.. Από τις πιο δυνατές φωνές/παρουσίες στο χώρο της ροκ, ξεπέρασε τα στερεότυπα κι άνοιξε το δρόμο για άπειρες κοπέλες να ακολουθήσουν το όνειρό τους και να τραγουδήσουν για ροκ μπάντες ή και σόλο. Ο θάνατός της προήλθε -ω τι έκπληξις- από overdose ναρκωτικών, λίγες μόλις μέρες μετά το θάνατο του Jimi Hendrix.. 27 χρόνια και 258 μέρες (4/8/1970)

6. Jim Morrison - Ίσως η σημαντικότερη απώλεια σε αυτήν τη λίστα, αντικειμενικά μιλώντας, μαζί με τον Hendrix. Ποιητής, τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς για ακόμα ένα ιερό τέρας της ροκ. Όπως είπα και νωρίτερα, για κάποιους ίσως είναι καλύτερα που φεύγουν νωρίς, παρότι σε εμάς -τους κοινούς θνητούς- δεν αρέσει. Ο Morrison, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, είχε γίνει ανυπόφορος για συνεργάτες και κοινό, το οποίο βέβαια, ακόμα κι έτσι ,τον λάτρευε. Δαιμόνιος χαρακτήρας, αναστάτωνε όσο μπορούσε την καθωσπρέπει κοινωνία γύρω του, τόσο με τα τραγούδια του συγκροτήματός του (The Doors), όσο και με τις live εμφανίσεις του. Επαναστατικός, ασυγκράτητος, με μίσος προς την εξουσία και φυσικά, κάποια από τα σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (από τις πρώτες μπάντες με τραγούδια πολύ μεγάλης διάρκειας), συνδυάζοντας μπλουζ και ψυχεδελικούς ροκ ήχους. Ο θάνατός του παραμένει μυστήριο μέχρι και σήμερα, καθώς δε διενεργήθηκε ποτέ αυτοψία. Το επικρατέστερο σενάριο (από τη σύντροφό του Courson, που πέθανε με τον ίδιο τρόπο 3 χρόνια αργότερα) είναι πως ο μεγάλος μουσικός πήρε, κατά λάθος, υπερβολική ποσότητα ηρωίνης, νομίζοντας πως πρόκειται για κοκαΐνη.  Ο τάφος του βρίσκεται στο Παρίσι, με μια επίγραφή σε αυτόν (τοποθετημένη από τον πατέρα του) γραμμένη στα ελληνικά  "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ", η οποία μεταφράζεται ελεύθερα σε "ακολουθώντας μόνο το ίδιο του το πνεύμα". 27 χρόνια και 207 μέρες(3/7/1971).



7. Ron "Pigpen" McKernan - Ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Grateful Dead, o Ron με την μπαντάνα και το hard-ass look, κατάφερε να φέρει κάτι διαφορετικό μέσα στην απόλυτη κυριαρχία των Beatles και των Rolling Stones στα μέσα και τέλη του '60.. Με στυλ που ταιριάζει σε παράνομο μηχανόβιο και σκληρό ποτό πάντα στην τσέπη του, ο McKernan ήταν κάτι το αλλόκοτο, κάτι το "τραβηχτικό", η εναλλακτική της εποχής εκείνης. Προσπάθησε να εισχωρήσει την αγαπημένη του gospel και τα μπλουζ μέσα στο ροκ στοιχείο του γκρουπ, αλλά τα κατάφερε μόνο σε κάποια λίγα κομμάτια. Ο θάνατός του προήλθε από εσωτερική αιμοραγία, χάρη στα αγαπημένα του Thunderbird και Southern Comfort.27 χρόνια και 181 μέρες (8/3/1973).



8. Pete Ham - Ακόμα ένα αδικοχαμένο μεγάλο ταλέντο, το αντίβαρο του Paul McCartney, ο Ουαλός τραγουδιστής και στιχουργός/συνθέτης των Badfinger. Ο Ham θα γίνει γνωστός για τη μελωδικότητα της μουσικής του και τον απαλό τόνο της κιθάρας του και, μαζί με τη μπάντα του, θα γίνουν παγκοσμίως γνωστοί, τραγουδώντας κάποια από τα ομορφότερα και πιο χαρακτηριστικά κομμάτια της ροκ. Κομμάτια που νομίζεις πως δεν ξέρεις, αλλά όταν μπαίνει το riff νιώθεις πως το ξέρεις όλη σου τη ζωή. Ο Ham, μην αντέχοντας τα οικονομικά -και άλλα- προβλήματα του γκρουπ, αποφάσισε να αυτοκτονήσει στο γκαράζ του σπιτιού του, αφήνοντας την έγκυο γυναίκα του μόνη με ένα σημείωμα που έλεγε "I will not be allowed to love and trust everybody. This is better.". 27 χρόνια και 362 μέρες (27/4/1975).



9. Kurt Cobain - Ήρθε η ώρα για το βασανισμένο μυαλό... Ο μύθος Kurt Cobain, ο άνθρωπος που κάθε τόσο, στα αδιέξοδα της ιστορίας, θα γίνεται φάρος για την απανταχού πιτσιρικαρία και τα ξεσπάσματά της απέναντι στα εξουσιαστικά γερόντια που θα στέκονται μπροστά της. Το καλύτερο και πιο γνήσιο δείγμα της grunge μουσικής, μέχρι και σήμερα, κατάφερε να ξαραχνιάσει τη ροκ σκηνή στα τέλη του '80-αρχές '90. Εξαιρετικά δείγματα μουσικού ταλέντου από έναν τύπο τόσο προβληματικό, όσο και το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησε πίσω του (στο οποίο επιβεβαιώνει αυτό που έγραψα νωρίτερα για τους μύθους, με τη φράση του "better to burn out, than to fade away"). Τρομερή ένταση και πάθος, έξυπνα λογοπαίγνια και σκληρή κιθάρα, τα σημεία αναφοράς των εμβληματικών, πια, Nirvana, οι οποίοι -θέλω να σας ενημερώσω- εκτός από λογότυπο για τα μπλουζάκια σας, ήταν μια πραγματική μπάντα με πάνω από ένα τραγούδι, sit and listen to the motherfuckers! Ο Kurt πέθανε από τα ίδια του τα χέρια, με τη βοήθεια ενός shotgun, ενώ σε πλήρη ειρωνία, λίγο καιρό πριν, τραγουδούσε "and I swear that I don't have a gun". 27 χρόνια και 44 μέρες (5/4/1994).



10. Amy Winehouse - Δε θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα μου η πρώτη μεγάλη γυναικεία φωνή μετά από χρόνια. Το μελαγχολικό κορίτσι απ'το Λονδίνο, με τη φωνή αγγέλου, αποφάσισε το 2006 να βγάλει μια CDάρα, που θα τάραζε τα νερά της pop/soul μουσικής κοιμώμενης θάλασσας, κερδίζοντας, μάλιστα, 5 Grammy Awards. Δυστυχώς, το ότι είσαι ευλογημένος με ένα τέτοιο δώρο από τη φύση, δε σημαίνει ότι ξέρεις και να το διαχειριστείς. Όπως και πολλοί από τους υπολοίπους της λίστας, η Amy άρχισε τα ναρκωτικά, τις ασταμάτητες ποσότητες αλκοόλ και τα πάρτυ, πράγματα που την οδήγησαν στον πάτο. Παρ'ότι όμως, ακόμη και η ίδια ήξερε το κακό που κάνει στον εαυτό της (το τραγούδησε κιόλας με το Rehab), δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τους δαίμονές της κι έτσι κατέληξε να πεθαίνει από δηλητηρίαση, λόγω τεράστιας ποσότητας αλκοόλ. Ακόμη μια αγγελική φωνή, όπως εκείνη της Joplin, χάνεται κι ο κόσμος της pop, από τότε, "γεμίζει" (ούτε καν) το κενό της με καχέκτυπα της.. Μια όμορφη κι ανήσυχη ψυχή, που δεν μπόρεσε να αντέξει το βάρος της φήμης, αλλά και το σκοτάδι του ίδιου του χαρακτήρα της. Ή ίσως, να'ταν γραφτό να μπει κι εκείνη στο Club 27, μαζί με τους μύθους. Γιατί εκεί είσαι, Amy. Παρέα με την Janis.
27 χρόνια και 312 μέρες (23/7/2011).


Κλείνω, με μια παραδοχή ελπίδας: Ο μόνος λόγος να πιστέψει κάποιος σε μετά-θάνατο ζωή, είναι για να πιστέψει πως, σε κάποια γωνιά, ο Jimi σολάρει με τη βοήθεια του Kurt, η Janis και η Amy τραγουδούν και ο Morrison γράφει ποιήματα...


...Listen to Real Music, people...

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015

Οι πιο αγαπημένοι χαρακτήρες τηλεοπτικών σειρών!!! Most beloved characters in TV series

Επιστροφή στα μπλογκαρίσματα, μιας και η δουλειά τελείωσε και άρχισε η "ξάπλα"... Ώρα για ταινίες, σειρές, μουσικές και ότι άλλο μας ευχαριστεί...
Επιστρέφω, λοιπόν, με την αγαπημένη μου ασχολία, τη δημιουργία ΛίσταΣ. Αυτή τη φορά θα είναι μια λίστα για τους αγαπημένους μου χαρακτήρες σε τηλεοπτικές σειρές. Να διευκρινίσω πως δεν αναφέρω τους -κατά τη γνώμη μου- καλύτερους, αλλά τους αγαπημένους μου και γι'αυτό θα δείτε τρανταχτές απουσίες όπως Tony Soprano και Walter White!
Σε αντίθεση με παλιότερο άρθρο μου για τους πιο μισητούς χαρακτήρες σειρών, που μου ήταν και πιο εύκολο, εδώ δυσκολεύτηκα κάπως να τους βάλω σε μια σειρά, αλλά, τελικώς, τα κατάφερα! 
Here we go, ladies and gents, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά

10) Francis Underwood - House of Cards. Ο λόγος που βρίσκεται τόσο πίσω αυτός ο καταπληκτικός ρόλος είναι το γεγονός -όσο οξύμωρο κι αν φαίνεται- πως τον υποδύεται ο Kevin Spacey. Δεν ξέρω αν η αγάπη μου γι'αυτόν είναι μόνο λόγω του Francis ή λόγω του ίδιου του Spacey, ο οποίος μαγνητίζει τόσο πολύ την κάμερα, που υπερκαλύπτει ότι κι αν συμβαίνει στην κάθε σκηνή.


9) Arthur Shelby - Peaky Blinders. Ο μεγάλος αδερφός των τρομερών Peaky Blinders μαγεύει σε κάθε του κίνηση, απρόβλεπτος, αινιγματικός, προβληματικός, αδάμαστος!



8) Bernard Black - Black Books. Αγγλικό φλεγματικό χιούμορ, με την απαραίτητη -βεβαίως- δόση απαισιοδοξίας από τον καταπληκτικό Dylan Moran, σε ρεσιτάλ "μαυρίλας", που θα ήταν πιο ψηλά, αν η σειρά δεν ήταν κωμική.





7) Reginald 'Bubbles' Cousins - The Wire. O Andre Royo στον ρόλο της ζωής του, ενσαρκώνει όσο καλύτερα γίνεται το πρεζάκι των δρόμων της Βαλτιμόρης στα σκηνικά της καλύτερης σειράς όλων των εποχών! Είμαι ικανός να γεμίσω τη μισή λίστα από αυτήν την σειρά, αλλά don't worry, ένα όνομα ακόμη μόνο....



6) Gregory House - House MD. Ο καλύτερος γιατρός που εμφανίστηκε στην μικρή οθόνη, ο πιο νάρκισσος χαρακτήρας και ο πιο "κακός" σε ότι αφορά τις ατάκες του και την αδιαφορία του για τους άλλους ανθρώπους γύρω του. Ανεπανάληπτος ρόλος, μας κράτησε συντροφιά και στα φοιτητικά μας χρόνια, για μια εκπληκτική 8ετία(δεν κράτησε τόσο η φοιτητική μας ζωή, αμέσως να σχολιάσετε).


5) Hannibal Lecter - Hannibal. Τι συμβαίνει όταν ο ψυχίατρός σου είναι πιο ψυχάκιας από εσένα? You get eaten. Κυριολεκτικά, μιας και μιλάμε για την απαρχή της πορείας του πασίγνωστου Hannibal, εκτελεσμένη αριστουργηματικά από τον Mads Mikkelsen, το συνώνυμο της επιτυχίας για κάθε Δανέζικη ταινία της τελευταίας 10ετίας. Ο τύπος, με τη βοήθεια του σεναρίου και της εκπληκτικής σκηνοθεσίας, δίνει μια "κλάση" στην ανθρωποφαγία, όσο αυτό είναι δυνατό. Τον αγαπάς, τον μισείς, τον λατρεύεις! Οι εναλλαγές σκηνών ανάμεσα σε σκληρές δολοφονίες και μαγείρεμα με κλασική μουσική έχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό μου, με τον Mikkelsen πρωταγωνιστή στη σκέψη μου!


4)Alex 'Tig' Trager - Sons of Anarchy. Νομίζατε θα σας άφηνα χωρίς λίγο Sons of Anarchy? No fucking way. Ο λατρεμένος μου ψυχοπαθής, προβληματικός, ανωμαλιάρης Tig είναι εδώ!! Δεν ξέρω γιατί, αλλά τον αγαπάω. Όσοι έχουν δει όλη τη σειρά καταλαβαίνουν πως ο Tig ήταν κάτι παραπάνω από έναν απλό μηχανόβιο που γούσταρε trans. Ο Tig είναι ιδέα ρε γατιά!



3) Rust Cohle - True Detective. Ο μόνος λόγος που δε βρίσκεται στην πρώτη θέση, είναι το γεγονός πως μιλάμε για 8 επεισόδια. Αλλά τι 8 επεισόδια ήταν αυτά...? Σκέτη μαγεία από έναν "φανατικό" της λογικής, της -απαισιοδοξίας για κάποιους- σωστής δόσης ρεαλισμού για εμένα. Εξαιρετικός McConaughey, στον ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ μεγαλύτερο ρόλο της καριέρας του(λογικά και της μελλοντικής).




2) Tyrion Lannister - Game of Thones. Ο χαρακτήρας για τον οποίο έχουν "απειλήσει" ουκ ολίγοι φανατικοί του GoT πως, αν πεθάνει, θα σταματήσουν να βλέπουν τη σειρά, δε θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα μου. Νάνος, με καρδιά δέκα ανδρών, με πατέρα και αδερφή που τον μισούν, με όρεξη για σεξ και κρασί όλη μέρα, κάθε μέρα και με μυαλό που "φέρνει βόλτα" όλα τα Βασίλεια μαζί... Ο μεγάλος κοντός, ο Tyrion!





1) Omar Little - The Wire. Δε θα μπορούσε να λείπει ο ρόλος αυτός από αυτήν τη λίστα. Το δεύτερο, λοιπόν, όνομα που μπαίνει στη δεκάδα μου από το The Wire είναι ο τρομερός και φοβερός Omar Little. Ο τύπος είναι τόσο καλός που σε κάνει να θες να πας στη Βαλτιμόρη να τον συναντήσεις. Μοναχικός καουμπόυ σε μια πόλη γεμάτη ως το λαιμό με ναρκωτικά και διαφθορά, με δικούς του κανόνες, δικούς του πολέμους και ολόδική του αίσθηση δικαιοσύνης. Φυσικά, όπου κι αν τον είδα να παίζει στην μετάWire εποχή φώναζα "που'σαι ρε Ομάααααααρ"....Σ'αγαπάμε, indeed.


...Keep watching series...